Blog

Millie & online dating: Tips van een singlescoach

Single blogster Millie die ene leuke man

Blogs geschreven: vijfentwintig. Boeken gelezen: acht. Ontvangen berichten op Parship: 138. Aantal dates: tien. Serieuze relaties: nul. Vriendinnen met baby’s: drie. De tussenstand na een half jaar bloggen voor Parship. Niet om heel vrolijk van te worden. Ja, het bloggen gaat goed. Ook is er actie op het gebied van daten (dat is weleens anders geweest). Maar voorlopig nog zonder resultaat. Mijn vriendinnen zijn ondertussen ook productief geweest. Drie hebben er nu een kind. Daar zijn ze – vanzelfsprekend – heel druk mee. Ik zie ze weinig meer. Wat me nog meer met m’n neus op de feiten drukt. Ik ben alleen.

Ik blijf het een lastig ding vinden, vrienden die zich gaan settelen en een gezinnetje stichten. Als single voel je je daardoor soms nog meer alleen. Je hebt al niemand om tegenaan te kruipen, je verhaal aan te doen en dan hebben je vriendinnen ook nog eens minder tijd voor je. Vrienden zijn voor mij als een tweede familie en soms zelfs een vervanging voor een relatie (zonder de intimiteit dan). En als er dan een kind komt, dan zak je van de tweede plek, hoppa, naar plek vier of vijf. De wekelijkse uitjes naar de kroeg, daar is geen tijd meer voor. Ik kan je vertellen: dat is een rare gewaarwording.

Door de afwezigheid van mijn vriendinnen, trok ik mezelf terug. Ik voelde me afgewezen, niet meer belangrijk. En dat was eigenlijk allemaal de schuld van die baby. Waarom moesten mijn vrienden daar nu al aan beginnen? Wat voor hen de ultieme gelukstrofee was, betekende voor mij  een einde aan mooie tijden. Dat kleine dreumesje pikte mijn vrienden in. Super kinderachtig, natuurlijk. Maar hoe kan ik net zo blij zijn als mijn vrienden, als er voor mij geen voordelen aan vast zitten? Ergens schaam ik me. Ik wil blij zijn voor mijn vrienden, maar hoe kan ik dat zijn als  de vriendschap minder leuk is?

Als ik mijn hart uitstort bij een vriendin (ook single, zonder kind, maar met vrienden met kinderen) begrijpt ze precies wat ik bedoel. Ik merk dat ik het fijn vind, om een ‘lotgenoot’ praten. Mijn vriendin legt de vinger op de zere plek. ‘Dat het leven van je vrienden verandert, heeft ook invloed op jouw leven. Je leven verandert daardoor ook, terwijl jij daar niet voor hebt gekozen’. Ze heeft gelijk. We staan als toekijkers langs de zijlijn te kijken naar veranderingen in ons leven, waar we geen invloed op hebben. Vind je het gek dat we even moeten wennen aan de nieuwe levens van onze vrienden en die van onszelf?

Even wennen dus. En het is stiekem ook best een beetje confronterend als je vrienden aan kinderen beginnen en jij eerst nog aan de basis moet voldoen: een man vinden. Nu ik een half jaar blog voor Parship en hier de balans opmaak, vraag ik me af of ik daar wel genoeg aan doe. Ik ben actief op een datingsite. Ik date met mannen. Ik lees boeken over het onderwerp. Ben ik op de goede weg? Of doe ik dingen helemaal verkeerd? Is mijn profiel bijvoorbeeld wel in orde? Ik zou hier weleens met een professional over willen praten. Iemand met verstand van zaken. Een single coach bijvoorbeeld.

Nicole Vening is zo’n singlecoach. Ze coacht singles voor Parship, geeft adviezen en organiseert workshops. Ik besluit haar eens een mailtje te sturen. Kan Nicole mijn liefdesleven en online dating activiteiten eens onder de loep nemen? Advies geven welke dingen ik anders of beter aan zou kunnen pakken? (Er valt vast iets te verbeteren…) Ik ben heel benieuwd hoe zoiets in z’n werk gaat. Ah, al snel krijg ik een mailtje terug. Ik mag langskomen voor een eerste sessie! Oe, dat klinkt officieel. En ik moet meteen een hele vragenlijst invullen voordat ik kom. Ik moet aan de bak. Keep u posted!!!

Millie blogt elke week voor Parship over online daten. Meer lezen? Check haar blog!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *