Blog

Millie & online dating: Die ene leuke man

Single blogster Millie die ene leuke man

We kennen elkaar nu bijna drie maanden. Die ene leuke man die ik in de kroeg heb ontmoet. Die op vakantie ging en die ik – heel spannend- van Schiphol ben gaan halen. Waar ik onwijs naar uit had gekeken en wat ik uiteindelijk een beetje tegen vond vallen. Het was niet zo romantisch en sprookjesachtig als ik had bedacht. Zo van: ‘daar kwam hij door de schuifdeur, liet zijn tas vallen, in slow motion renden we op elkaar af en omhelsden elkaar’. Nee, hij kwam aan, we gaven elkaar een kus en we reden naar huis. Punt. En toen ging ik twijfelen. Voel ik het wel? Is dit ‘m wel? Allerlei gedachten waar ik mezelf gek mee maakte.

Dit lijkt mij het perfecte onderwerp om aan single coach Nicole Vening voor te leggen. Aandachtig luistert ze naar mijn verhaal. Dan zegt ze: ‘je denkt heel veel. Als je niet oppast maak je de boel kapot met al je gedachten’. Ik zwijg. ‘Hoe vaak hebben jullie elkaar gezien sinds hij terug is?’ Even denken… ik heb hem opgehaald en thuisgebracht. Toen zag ik hem ’s avonds weer, ben bij hem blijven slapen en die avond ben ik weer naar hem toegegaan. ‘Dat is best veel voor iemand die net een reis van 36 uur achter de rug heeft, vindt Nicole. Waarom hem niet even rustig thuis laten komen en elkaar weer zien als hij bij is gekomen?’ Tja. Dat is mijn enthousiasme. Ik heb hem gemist en wil hem dan toch meteen zien?

Enthousiasme en spontaniteit zijn twee mooie eigenschappen volgens Nicole. ‘Maar je moet oppassen dat dit niet als dwingend wordt ervaren. Misschien durfde hij geen nee te zeggen tegen jouw voorstel, omdat jij het zo enthousiast (en dus dwingend!) voorstelde’. ‘Maar zo bedoel ik dat helemaal niet!’, sputter ik tegen. Misschien bedoel ik het niet zo, maar het kan wel zo overkomen. ‘Laat hem ook eens naar jou komen, laat hem wat voorstellen over wanneer jullie elkaar weer zien’. Gas terug nemen, dus. En dan zal dat gevoel dat even weg was, waarschijnlijk ook weer oplaaien. Best confronterend, zo’n analyse over mijn gedrag. Maar ik neem het mee.

Dan pakt Nicole een groot bord waarop ze mijn levenslijn gaat tekenen. Ze vraagt me mijn jeugd te beschrijven. Wat voor kind was ik, had ik veel vriendjes, waar was ik goed in? Wat waardeerde mijn moeder in mij? Jeetje, wat een moeilijke vragen! Maar Nicole weet precies de juiste dingen te zeggen waardoor ik mijn jeugd kan schetsen. Ik heb een zorgeloze jeugd gehad met veel warmte en liefde en kreeg alle kansen. Ik speelde vaak alleen en ik had een beste vriendin die de wereld voor mij betekende. Dan gaan we door naar de middelbare school. Dat vond ik wat lastiger, het volwassen worden en de jongens die ineens om de hoek kwamen kijken. Ik was een laatbloeier en op mijn 18e had ik voor het eerst een vriendje. Die meteen vier jaar bleef plakken. Dan bespreken we mijn studententijd als vrijgezel tot en met mijn met beginnende relatie.

Nicole en ik kijken naar de lijn van mijn jeugd tot aan nu, met alle teksten en tekeningetjes eromheen. De lange, moeizame relatie met mijn eerste vriendje. Gestoei met liefde in mijn studententijd. De wanhoop een paar jaar terug, waarom had ik toch geen vriendje? De warme en veilige basis in mijn jeugd. Het hoort allemaal bij mij. ‘Wat wil je volgend jaar bereikt hebben?’, vraagt Nicole. ‘Ik hoop dan samen te wonen met mijn nieuwe liefde’, zeg ik. Dat kan ik volgens haar bereiken door wat minder mijn best te doen. En wat meer bij mezelf te blijven. ‘Kijk naar je jeugd, daar was je ook veel alleen en had je genoeg aan een vriendin’. Dat is waar. Terugkijkend naar mijn jeugd besef ik dat ik toen alles had. Ja, ik ga er alles aan doen – oh nee, ik ga er juist niet zoveel aan doen – om mijn doel te bereiken, over een jaar samenwonen met mijn nieuwe liefde!

Millie blogt elke week voor Parship over online daten. Meer lezen? Check haar blog!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *