Blog

Millie & online dating: Baby’s en single zijn

Single blogster Millie die ene leuke man

Ok. Ik weet dat ik er inmiddels aan gewend zou moeten zijn. Omdat we er de leeftijd voor hebben. Omdat mensen daar in zekere zin voor gemaakt zijn. Baby´s krijgen. Maar toch… toch ben ik heel verbaasd als een van mijn beste vriendinnen me verteld dat ze nieuws heeft.

Tien minuten eerder zat ik mijn ´nieuws´ te vertellen, in de categorie – ‘nouu, dat geloof je toch niet, had hij zooomaar mijn nummer achterhaald! Wij whatsappen, spreken we af, super gezellig, maar ja, ik mis toch de klik ofzo, dus, jammer.´ Echt een verhaal dat je niet kunt missen… Als ik uitgerateld ben, zegt mijn vriendin: ´Mil, ik moet je wat vertellen. Ik ben zwanger!!´
Wow, dat had ik niet verwacht. Kijk, andere mensen, die worden zwanger. Maar WIJ, ons vriendinnenclubje, wij toch nog niet? Ze is al twaalf weken zwanger, zegt ze. TWAALF weken? Ik weet dus al drie maanden van niets? Maar… hoe? En toen, tijdens dat feestje, dronk ze toch gewoon bier? En die andere avond? Ja, ze had twee slokjes genomen. Maar de rest van het biertje bij iemand anders erbij geschonken. En ze zijn het al sinds eind vorig jaar aan het proberen. Mijn vriendin straalt. Ze is super blij en heel opgelucht dat ze het me eindelijk kan vertellen. Ik ben ook blij, voor haar. Maar ook verward. Oh jee, schiet het door mijn hoofd, als iedereen nu ook al aan baby´s begint, ben ik straks echt alleen. Geen vriend, geen baby. Niets. Just me.
Meteen corrigeer ik mezelf. Dit is haar moment, dit is wat mijn vriendin wil. Waarom moet ik dit meteen op mezelf betrekken?? Belachelijke reactie, zeg. Toch blijf ik de weken erna ermee bezig. Vooral met waarom ik het op mezelf betrek. En waarom ik zo ontzettend verrast ben. We zijn nu allemaal begin dertig. Dan is het helemaal niet zo gek om aan kinderen te beginnen. Over vijf jaar ben je zelfs alweer een beetje laat en zijn de risico´s veel groter. Dit is toch gewoon super normaal en niet meer dan logisch als mensen al een tijd een relatie hebben?
Ik weet wel wat me dwars zit. En dat is waarom mijn vriendin me niets heeft verteld. Kijk, dat je dat voor jezelf houdt omdat er van alles mis kan gaan, snap ik helemaal. Maar een kleine hint zo van, ´we zouden het wel leuk vinden, of ´we hebben het er weleens over´, had wel fijn geweest. Iets, zodat ze een MEGA grote beslissing in haar leven met me had kunnen delen. Waardoor ik wat minder verbaasd zou hebben gereageerd op dit grote nieuws. Omdat ik totaal niet bezig ben met het krijgen van baby’s. Ik moet nog beginnen aan stap 1: een vent. En dat duurt al lang genoeg.
Als we een week later op het terras zitten, besluit ik mijn gedachten gewoon te delen met mijn vriendin. Dat ik me schaam dat ik haar nieuws op mezelf betrek. ‘Nee hoor, dat is heel normaal, vindt mijn vriendin, en bovendien logisch’. Wat een lieverd is het ook. Ik besluit alles eruit te gooien. Dat kinderen voor mij de ‘ver-van-m’n-bed-show’ zijn op dit moment. Dat ik hoop dat we elkaar nog steeds vaak kunnen zien als de baby er is. En dat ik bang om er niet bij te horen als ik geen vriend en geen baby heb. Allemaal niet nodig, volgens mijn vriendin. Er verandert toch niets in onze vriendschap, behalve dat zij straks een kind heeft en daar druk mee is.
´Je moet me juist helpen, hoor, met van die baby en moeder dingen. Ik weet daar toch helemaal niets van’, zegt ze. En dan valt het kwartje. Ook al weet mijn vriendin al drie maanden langer dat ze een kind krijgt, ze vindt het minstens zo spannend als ik. ‘Natuurlijk help ik je´, zeg ik. We proosten erop. Ik met mijn biertje, zij met haar alcoholvrije versie. Net als vroeger. Ja, mijn vriendin is nog steeds mijn vriendin. Ze krijgt alleen een baby. En dat vindt ze net zo spannend als ik.

Millie blogt elke week voor Parship over online daten. Meer lezen? Check haar blog!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *